مهارت سوم: نسبت به دیدگاه ها و باورهای دیگران ذهنی باز داشته باشیم.

امام علی(ع) به مالک اشتر:
ای مالک! اگر شب هنگام کسی را در حال گناه دیدی، فردا به آن چشم نگاهش مکن شاید سحر توبه کرده باشد و تو ندانی
 
سومین مهارت اساسی گفت وگو این است که ما در مقابل عقاید و دیدگاه های دیگران ذهن بازی داشته باشیم. اما چگونه می توان ذهن را آزاد کرد ؟

 

 اگر انسان به هم صحبت های خود اعتماد داشته باشد و مطمئن باشد که کسی در صدد آسیب رساندن و تحقیر وی نیست ، می تواند با ذهن باز ، با آنها روبرو شود. در جو مجادله و اقتدار طلبی چنین امنیتی وجود ندارد. بلکه در آن جو جناح بندی و حمله و دفاع مطرح است و افراد سعی می کنند بر موضع خود ایستادگی کنند و در جمع به عنوان برنده ظاهر شوند.

درگفت وگو به عنوان شنونده باید بتوانیم این احساس رابه طرف مقابل بدهیم که به اواعتماد داریم تا بتواند ذهن باز داشته باشد و هم این که به واسطه ی اعتمادی که به او می کنیم ، ذهن خودمان هم برای دریافت حرف هایش باز می شود.

اگر فقط به اندازه ی چند دم وبازدم به خود فرصت دهیم، تامل کنیم و بعد شروع به حرف زدن کنیم، فضای جنگ را به یک گفتگوی موثر تبدیل کرده ایم.

 

 همین الان این تأمل را شروع کنیم. این کار کمک می کند که ذهنی باز داشته باشیم برای پذیرش دیگری.

 

 گشودگی ذهن چیزی بیش از یک خصوصیت فردی است. نوعی شیوه ارتباطی با دیگران است. به وسیله ی دو مهارتی که قبلا یادگرفتیم، یعنی مهارتهای گرایش به یادگیری و احترام کامل، که هردو صفت های شخصی است، می توان موفق به گشودگی ذهن نسبت به شخص دیگری شد. اگر در شروع یک رابطه حتی یکی از طرفین بتواند با گشودگی ذهن در مقابل دیگری رفتار نماید خوب است ولی در ادامه برای پیشرفت یک رابطه و گفتگوی موفق باید هر دو طرف برای عمل به چنین رفتاری تلاش کنند.

 

یک میز گرد نماد مناسبی برای گفتگوی محترمانه است، زیرا به طور ضمنی می رساندکه گفتگو نمی تواند جز در میان افراد برابر محقق شود. اما برای ایجاد برابری مورد نیاز برای انجام گفتگو به چیزی بیش از یک ابزار مثل میز گرد نیاز است؛ آن چیز داشتن نگرش برابر نسبت به انسانها است.

آدرس ايميل شما:  
آدرس ايميل دريافت کنندگان